Kendi Haline

Kendi Haline

Yürüyorum hayatın derzlerinde yorgun ama umutlu,

Güzel bir umutla çabalıyorum geleceğe dair mutlu,

Etrafıma neşe saçmak ve neşe almak masumca,

Rüzgarların sessizliğiyle ve kendi halime yaşamak…

Kendi halime yazdığım ve  her bir kelimesini yansıttığım bir şiir olsun istedim. Ortaya bu dörtlük çıktı.

Bazen hayatın sizi çok yorduğunu düşünürsünüz. Aslında çoğu ders çıkarılacak güzel yorgunluklardır. Geriye dönüp bakınca anlarsınız neden o yorgunluğu yaşadığınızı, anlayınca daha umutla bakarsınız hayata, mutlulukları yaşarsınız, yaşatmaya çalışırsınız…

 

Steemitte Gerçek Dostluklar

21 temmuz yani dün, kamu yönetimi bölümümden kalan tek dersimi vermek için Bursa’ya gittim. Sınavım çok güzel geçti. Geçmiş sorulardan çıktı. Hepsini yaptım çok şükür. Bunu da atlattım. Üzerimden büyük bir yük kalktı.

Bursa’ya gidip te sevgili @uzercanan arkadaşımı görmeden dönmek olmazlarımdan biriydi. Bu yüzden haftalar öncesinden onu arayıp geleceğimi haber verdim. O da çok sevindi bu habere. Steemitin bana kazandırdığı en güzel arkadaşlarımdan biri @uzercanan oldu.

Tek ders sınavımın Bursa da olması onu göreceğim için beni çok mutlu etti. Ben sınavıma girdikten sonra kampüse beni almaya geldi. Birlikte Heykel’e gittik. Heykel’de gezerken düğün, nişan hediyelikleri satan bir dükkan gördüm. Nişan için hediyelik hatıra süsler beğenmeye başladık birlikte. Çoğunuz biliyor zaten bu haftasonu kızımın evde isteme nişan tarzında bir güzel telaşımın olduğunu. Sağolsun @uzercanan sanki akraba kardeş gibi yardımcı oldu bana, birlikte süsleri beğenip kızıma resimlerini attık.

Ama karnımız acıkmıştı, bu yüzden öncelikle süs malzemeleri satan yerden çıktık ve Heykel’de nezih bir yerde birşeyler yedik. @uzercanan’ı yakından görüp tanıdığım için daha mutlu oldum. O kanatsız bir melek gibiydi. Birlikte konuşuyor, şakalaşıp espriler yapıyorduk. Onunla konuşurken keşke kardeşim olsaydı diye çoook geçirdim içimden. O konuşuyordu ben hayranlıkla onu dinliyordum. Kalbinin güzelliği yüzüne vurmuş derler ya işte benim canım arkadaşımda bunu güzel düşünce tarzıyla yansıtıyordu tümüyle.

 

Yemeğimizi yedikten sonra süs malzemeleri satan yere geri döndük ve kızımın bu resimdeki beğendiği hediyeliğin siparişini verdik. Hediyelikler hazırlanırken, dükkan sahibi abla da bize birer kahve yaptı kendi elleriyle. Keyifle hem kahvelerimizi içtik hem tatlı muhabbetimize devam ettik. İlk defa birbirimizi görmemize rağmen sanki senelerce birbirimizi tanıyor gibiydik. Konuşurken birbirimizden hiç çekinmedik, yabancılık çekmedik. Çok güzel misafirperverlikle ilgilendi benimle. Ona ne kadar teşekkür etsem azdır.

Bu arada hediyeliklerimiz hazırlanırken ve kahve faslı bittikten sonra yakında bir yerde bir alışveriş pasajına girdik. Orada çok güzel ayakkabılar gördüm. Yeni aldığım ayakkabılar ayağımı çok rahatsız etmişti. Ayağımın arka tarafını kestiği için hemen rahat ayakkabı bakmaya başladım. Şansıma ayakkabılar çok uygundu. Sağolsun seçim yaparken de canım arkadaşım çok yardımcı oldu. Kanatsız bir melek gibiydi. Bana fikir veriyor elimden çantamı alarak yardımcı olmaya çalışıyordu. Gerçekten insanın etrafında böyle candan insanların olması çok güzel. Kendimi özel hissediyordum. Bana karşı olan misafirperverliğine mahçup oluyordum. Biri kızıma olmak üzere üç çift ayakkabı beğendim. Herzaman böyle alışveriş yapmam normalde ama bu ayakkabılar hem rahat hem de çok şıktı. Ayakkabıları aldık ve siparişleri verdiğimiz dükkana geri döndük. Dükkanda yeni evlenecek olan bir çift vardı. Davetiye seçmek için dakikalarca vakit harcadıklarını ve karar vermediklerini gördük. Kanatsız melek  arkadaşım orada da onlara fikir vererek iki dakikada seçim yapmaları için yardımcı oldu. Yeni evli çiftimiz de çok mutlu oldular. Mutluyum, mutlusun, mutlular…  🤗🤗🤗

Süsleri bir kutuya koydular ama çok ağır oldu. Yine melek arkadaşım ona da çözüm buldu. Aldığım ayakkabı kutularına süsleri dizip sıkı bir şekilde bantladık. İki ayrı poşete koyduk böylece daha kolay taşınabilir hale geldi. Hemen çözüm üreten bir melek…

 

Dükkandan çıkıp Ulucaminin  alt kısmında bulunan Osmanlı nın izlerini taşıyan fesli garsonların bulunduğu bir mekana geldik. Burada oturduk. @uzercanan közde pişmiş kahve, ben ise el yapımı limonata içtim. Yine güzel muhabbet, sohbet keyfimize dicek yoktu. 😍

İçeceklerimizi içtikten sonra Ulucaminin ışıklandırılmış havuzuna karşı oturduk. Resimler çektik. Herşey çok güzeldi. Rüya gibi bir gün geçirmiştim @uzercanan ile birlikte. Canancığım herşey için çok teşekkür ederim tekrardan. Allah o güzel kalbinde istediğin ne varsa nasip etsin inşallah.

Burada gerçekten çok değerli arkadaş ve kardeşlerimiz var. Bu postu özellikle sizlerle paylaşmak istedim, çünkü herşey para değildir. Eminim ki çoğu kimsenin burada bu denli güzel kardeşlikleri olmuştur.

 

İzmir’e gidebilirsem memleketlim olan @mesafe ve kardeşlerini görmeyi de çok istiyorum. Hepsi çok tatlı insanlar. Yine Ayvalık ta @junostar’ı da görmeyi çok isterim. Kısmet artık. Dağ dağa kavuşmaz ama insan insana kavuşur. 🤗

 

Sevgiler

<center>[<img src=”https://steemitimages.com/0x0/https://ipfs.busy.org/ipfs/QmYzfX5UT9bqp9yXvTEpag55FibtBTecPzySZp72W4jGGG“>](https://steemit.com/jumbot/@jumbot/jumbot-guencelleme-19-05-2018-delegasyon-ile-ueyelik)</center>

 

 

Hiçbirşey İçin Geç Değildir

 

Hayatımızda bazı şeyler için geç kaldığımızı düşünerek daha çok aynı hatayı tekrarlamak ya da umudu kesmek doğru bir yaklaşım değildir. En basitinden bir sigara bağımlısıysanız bırakmayacağınızı düşünmeyin, bırakabilirsiniz.

 

Hiçbirşey için geç değil, zararın neresinden dönerseniz kardır. Ben on sene içtim. Sonra içmek çok anlamsız geldi. Sürekli kendi kendime verdiğim zararı düşünerek sigarayı bırakmaya karar verdim. Eşim de sigara kullanan biri olmasına rağmen sigarayı bir kerede içsel konuşmalarımla bıraktım, daha önce bu konuda makale yazıp paylaşmıştım.

 

Sigarayı her içime çekişimde, “bana ne faydası var, içime zrhiri çekip bırakıyorum. Ne saçma bir hareket, deli miyim ben, kendi kendime bilerek anlamsız bir şekilde zarar veriyorum” şeklinde içsel konuşmalar yaparak sigaradan soğuttum kendimi. Sonra elimden bir attım, bir daha elime almadım.

 

Yanımda biri içince sanki beni bilerek isteyerek zehirliyor psikolojisine giriyorum. Dumanı o kadar rahatsız ediyor ki içen kişiye karşı bir kızgınlık doğuyor içime… Sigarasız sağlıklı günler dilerim.  Unutmayın, istemek başarmanın yarısıdır. Hiçbirşey için geç değil isteyin ve kurtulun…

Bugünlük bu kadar.

Sevgiyle kalın

 

 

Minik Canlardan Bizlere Ders

Bugün işyerimin bahçesinde bulunan minik canları anlatacağım sizlere.

 

İki ay önce bulduk onları. İş arkadaşım tam bir hayvansever benim gibi. Bu anne kediyi sokakta doğum yaparken görüp alıp getirdi işyerine yavrularıyla beraber. Dört tane yavrusu vardı kedinin. Onlara ilk önce bir kutunun içinde baktı. Sonra biraz büyüyünce kulübe yaptık birlikte onlara.

Dışarıda annesi terk etmiş iki yavru kedi daha bulduk. Bu anne kedinin yanına getirdik sütünden vermesi için. Anne kedi kendi yavrusu gibi insanlığa ders verecek bir hareketle sahip çıktı bu iki öksüz yavruya da, inanın o kadar ders çıkarılacak bir durum ki. Hayvan dersiniz ama… Bu anne kediye daha da önem vermeye başladım. Hergün başını okşamam için beni görünce yanıma yanaşıyor. Yuvarlanıyor, oyunlar yapıyor yüce kalpli kediciğim.

 

Şimdi kulübelerinde çok rahat ve mutlular. Hayırsever bir vatandaş onlara bir çuval mama aldı. O mamalarla besleniyorlar. Hergün suları değişiyor. İş yerimizin neşesi oldular.

 

Her molada onları görmeye çıkıyorum bahçeye. İzliyorum, seviyorum. Onlara bakmak bile beni mutlu ediyor. Tüm yorgunluğumu alıyor. Huzur buluyorum onları izlerken. Benim telefonumun yıldızı onlar.

Sevgiyle kalın 🙂

Not:dosya boyutu 2 mgb aştığı için steempresten resim ekletmedi sistem bu yüzden steemitten düzenlemek zorunda kaldım.

 

Bir Otopsi Hatırası 2

Daha önce sizlere  “bir otopsi hatırası bir” başlıklı yazımda, 20 günlük kokan bir cesedin otopsisinde yaşadıklarımdan bahsetmiştim. Şimdi ise “defn-i kabir”, yani mezardan ceset çıkartıp inceleme otopsimde yaşadıklarımı anlatacağım.

 

Bundan 6 sene önce yine adada geçici görevle bulunduğum bir zamandı. İlk otopsimden bir hafta sonra yaşadığım bu otopside daha tecrübeliydim. En azından ceset kokusunu hissetmemek için burnuma vics sürmem gerektiğini biliyordum. 😃

Haftasonu jandarma otopsiyi haber verir vermez hazırlandık ve yine otopsi yollarına düştük. 🙂 Allah ‘tan bu sefer ada içindeydi mezarlık, deniz yolculuğu yapıp ıslanmadık bu sefer:). Az gittik, uz gittik, dere tepe düz gittik veeee ceseti çıkaracağımız mezarın başına geldik. Ben hemen hazırlığımı yaptım. Burnumu vics ledim. :)) hatta orada bulunanlara kolonya ikram eder gibi vics ikram ettim.. :)) çok makbule geçtiğini söylemeliyim.

<hr>

Araçtan indim ve izlemeye başladım. Yine garibim askerler mezarı kazmaya başladılar. Baya uzun sürdü. Ben de gelmişken ölülerimizin ruhuna fatiha okumayı ihmal etmedim tabiiki. Sonuçta hepimizin gideceği yer kara toprak değil mi? Sevgili dostlar.

işte böyle ölümler bir uyanıştır insanın içinde, kendini sorgulatan, ben nerdeyim? Ne yapıyorum? Niçin geldim buraya? Az düşününce bulunuyor cevabı…

Neyse biraz demogoji yeter otopsiye devam. Askerler merhumeyi mezardan çıkardılar ve hiç koku gelmedi burnuma. Tam hatırlamıyorum ama merhume gömüleli 40 gün olmuştu galiba… Kokmaması iyi oldu. Bu sefer şanslıydım, kokmayan bir otopsi keşfiydi. Kefeniyle merhumeyi cenaze aracına alıp sağlık ocağına getirdik. Doktor ve savcı bey ile incelemesini yaptı. Sonra sağlık ocağının başka bir odasında savcı bey zaptı yazdırdı.

<hr>

Bu otopsi öncekine göre daha iyiydi. Yazılınca benim işim bitti ama zavallı merhumeyi inceleme ve rapor için adli tıpa sevk ettik. Onun çekesi bitmedi.

“Mezarda bile rahat yok insana “diye boşa söylememişler.:)

 

 

Şimdi hepinizden ölülülerimizin ruhuna bir fatiha rica etsem, point almış olurum dimi? Sevabı bana da gelir. 😃😃

Sevgiyle kalın 🙂




 

Merhaba Steemit 🤗

Bugün sevgili @sudefteri ve @doctorbishop kardeşimin yorumlarına cevap yazarken içten bir yazı yazmak geldi içimden. Ne yalan söyleyeyim uzun zamandır yazı yazmak gelmiyordu içimden…

Şu an yazmaya başladım, yazıyorum 😍 bir paragraf yazmışım bile bravo bana 🤗🤗

Eveeet ne diyordum yazı yazmaktan bahsediyordum. Hala düşünüyorum. Acaba neyden bahsetsem?

Bu sıralar güzel telaşlar içindeyim biliyor musunuz? Tabiiki bir kısmınız biliyorsunuz. 😃

Minik prensesimi istemeye gelecekler. Bu yüzden hem mutlu hem hüzünlüyüm. Ne çabuk büyümüş de istemeye gelecekler benim miniğimi. 🙁Neyse hüzünlü yazmak yok. 

Siz hiç arkadaşlarınızla çay içerken keyifli bir şekilde çay bardaklarını tokuşturarak “şerefe” yaptınız mı? Bence deneyin çok güzel oluyor.

Hele sevdiğiniz kafa dengi arkadaşlarsa daha keyifli. Ben hiç alkol kullanmadığım için çay içerek bile sarhoş olabilenlerdenim diyebilirim. Zaten marifet içmeden sarhoş olabilmek değil mi? 

Resimde arkadaşlarımızdan birinin tayini çıktığı için bir yere yemeğe gitmiştik. Yani veda yemeği gibi. Çok sevdiğim bir arkadaşımdı. Arka tarafımızdaki masada bir ses sanatçısı vardı ve çok güzel şarkılar seslendirdi. Klarnet ve dümbelek ile eşlik edilince harika bir konser havasında geçti veda yemeğimiz

Şu an da sarhoş değilim ama hangi kafayla yazıyorum bilmiyorum. Yazıyorum işte spontane, plansız aklıma ne gelirse. Biraz komik olsun istiyorum yazdıklarım, saçma da olabilir değil mi? Sonuçta hepimiz insanız, hep ciddi mi yazalım. 😃😃

SEVGİLİ BİTCOİNİM 😍😃 (Cointurk Dörtlük Yarışması )

Sevgili Bitcoin

6 ay önce Steemit’e geldiğimde öğrendim adını,

@kusadasi projeleri sayesinde sürekli araştırdım diğer kripto paralardan farkını,

İlk tanıdığım koinim sen oldun benim,

Kripto paralar içinde en sevdiğim, sevgili bitcoinim.😂

 

@kusadasi nın hazırlamış olduğu bu eğlenceli yarışmaya katılmadan olmazdı. 😃Şu sıralar özel hayatımda çok yoğun olsam bile işi gücü bırakıp bu eğlenceli şiiri yazmaya başladım ve iki dakikada dökülüverdi eğlenceli dörtlüğüm.

6 ay önce steemit sayesinde tanıştığım ve o zamanlar uçuşta olan favori kripto param sevgili bitcoinim.

 

Çoğu yorumcu gibi sevgili bitcoininimin belli bir süre sonra tekrar uçuşa geçeceğini düşünüyorum. Tabiiki hislerim de bunu söylüyor. Zamanı gelince “ben demiştim” derim sizlere. (yatırım tavsiyesi değildir. 20. His tavsiyesi😂😂)

Bu kısa oldu biraz yazdıkça yazasım geliyor. Ama işler beni bekliyor, yarın misafirlerim var. Mamalar yapmam lazım.. Daha alışveriş yapmam lazım. Yoğunluğum geçince güzel enerji dolu yazılarıma devam edeceğim.

Okuduğunuz için teşekkür ederim. Kalın sağlıcakla güzel dostlar 😍